اتاق

از بیست و پنجم مرداد در حال شمردن روزهام برای دیدنتان

و انگار فعلا تقدیرم دلتنگی ست ...

به عکس هایتان،چشم هایتان،لبخندتان، از پشت مانیتور بی روح لب تاپ بسنده میکنم ... کاش این فراق بیش از این طول نکشد.مگر چقدر میتوان دلتنگی کشید و دم برنیاورد؟؟؟

إنت رسالة إعتذار الحیاة لی !

والله سبحانه و تعالی کریم، خیلی کریم

+با صدای آسمانی سید حسن

Et mes rêves s'accrochent à tes phalanges

+ کلمه ها قدرتمند تر از تصور ما هستند.

" هستی چیزی نیست جز ؛ اون کلمهه! "

مَالِی وَقَفتُ عَلَى القُبُورِ مُسَلِّماً
قَبرَ الحَبِیبِ فَلَم یَرُدَّ جَوَابِی‏

أَ حَبـِیـبُ مَا لَـکَ لَا تَـرُدُّ جَـوَابَـنَا
أَنَسِیتَ بَعدِی خُلَّةَ الأَحبَاب‏

چه شده در کنار قبر تو سلام می کنم ولی جوابی نمی شنوم؟
ای حبیب من چه شده که جواب ما را نمی‌دهی؟ آیا دوستی هامان فراموشت شده؟

+و بعضی سال ها ، روضه ها سنگین تر میشوند.نه ! هر سال روضه ها سنگین تر از سال قبل میشوند ...

اتاق جان!دیدی چی شد؟

دیروز دقیقا شدی هم سن ِ قبل ِ پاک شدنت!یعنی اگر پاکت نکرده بودم سنت دوبرابر بود الان!

بله دوستان.من دیوونم.سوال بعدی؟

و کَلِمات ، در برابر ِ ما کم آوردند!

و چَشم ها ، زبان به سخن باز کردند:)